Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, Ειρήνη Βαρδάκη, Μίνωας

     Σημερινή μας καλεσμένη η  συγγραφέας Ειρήνη Βαρδάκη για να μιλήσουμε και αυτή τη φορά για το νέο της βιβλίο, τους ήρωες του και το ταξίδι της στη σύγχρονη Ελληνική λογοτεχνία.

     Η Ειρήνη Βαρδάκη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Έχει ασχοληθεί με τον κλασικό χορό και τον αθλητισμό. Στα εκδοτικά δρώμενα εμφανίστηκε το 2017 και τις εκδόσεις Bell με το έργο «Κρυσταλλία». Ακολούθησαν «Το Ρ της ερωμένης» το 2018, το «Ανάρμοστον εστί» το 2019 και η «Τσιχλόφουσκα» το 2020.

Τα βιβλία της απέσπασαν πολύ θετικές κριτικές και πλέον το αναγνωστικό κοινό ακολουθεί πιστά τα συγγραφικά της βήματα.

     Η νέα της εκδοτική οικογένεια, οι Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ, υποδέχθηκε την Ειρήνη Βαρδάκη το 2021 με την κυκλοφορία του βιβλίου της Ο Μέντορας και ακολούθησαν τα έργα της Ζώνη 5, Ο Εραστής της, Το άλλο κορίτσι, To Ρ της ερωμένης σε επανέκδοση, και το Να με ξεχνάς,

     Το νέο της έργο Το Φιλί που δεν δόθηκε ποτέ είναι το δέκατο μυθιστόρημά της και είναι η αφορμή γι’ αυτήν τη συνέντευξη που ακολουθεί. Την ευχαριστούμε θερμά.

1 Σας καλωσορίζουμε και πάλι για να μιλήσουμε αυτή τη φορά για το νέο βιβλίο σας με τίτλο Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας. Ποια ήταν η πρώτη σκέψη που γεννήθηκε στο μυαλό σας; Ο Ζοέλ;, ένα αποτρόπαιο έγκλημα ή εκείνο το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ;

     Η ανατροπή της ιστορίας ήταν η πρώτη σκέψη και πάνω σε εκείνη χτίστηκε η ιστορία.

2 «Ο άνθρωπος ό,τι μπορεί. Και ο Θεός ό,τι θέλει» Αυτή τη φράση συναντά ο αναγνώστης, πριν ακόμα ξεκινήσει την ανάγνωση του βιβλίου. Πιστεύετε ότι τελικά ο άνθρωπος δεν μπορεί να καθορίσει τη μοίρα του;

     Είναι μέρος της πλάνης και αυτό. Μην πιστέψετε τίποτα σε αυτό το βιβλίο αν δεν φτάσετε στο τέλος του.

3 Στο έργο σας συναντάμε ήρωες και αντιήρωες, πρόσωπα φωτεινά και σκοτεινά, που κινούνται ανάμεσα στη μοναξιά, την επιθυμία, την ευαλωτότητα και την αποξένωση. Τι είναι αυτό που σας ελκύει περισσότερο στους χαρακτήρες που βρίσκονται διαρκώς σε εσωτερική σύγκρουση;

     Μέσα στην εσωτερική σύγκρουση καταρρέουν όλες οι βεβαιότητες. Αυτό είναι η σκοτεινή λογοτεχνία, πέρα φυσικά από την αισθητική της απόλαυση, μια διαρκής αμφιβολία, ένας γρίφος που δεν τελειώνει όταν βρεθεί ο ένοχος, κι ένας αναγνώστης που γίνεται πάντα συνένοχος γιατί αγάπησε την λάθος πλευρά, γιατί αναγνώρισε στο σκοτάδι κάτι υπερβολικά οικείο.

4 Οι ήρωες για εσάς είναι εκείνοι που υπηρετούν την ιστορία ή μήπως η ίδια η γραφή είναι αυτή που καθορίζει τις ζωές και τις επιλογές τους;

     Δεν υπάρχει κανόνας, γιατί οι ήρωες μου είναι ζωντανοί. Κάποιοι πειθαρχούν και κάποιοι όχι. Τους τελευταίους τους βρίσκω ακαταμάχητους.

5 Ο Ζοέλ βρίσκει ξανά τη συγγραφική του ικανότητα όταν γνωρίζει την Κλοέ. Πιστεύετε ότι κάθε δημιουργός έχει ανάγκη, εν τέλει, μια μούσα;

     Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε την ίδια ανάγκη, κάτι να μας εμπνεύσει, να μας αφυπνίσει δημιουργικά και όχι μόνο.

 

6 Άραγε, ο άνθρωπος υποφέρει περισσότερο από όσα έζησε ή από όσα δεν έζησε ποτέ, όπως ένα φιλί που δεν δόθηκε ποτέ;

     Το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ δεν άρχισε και γι’ αυτό δεν μπορεί και να τελειώσει. Εσείς; Πόσο εύκολα θα ξεπερνούσατε ένα ατέλειωτο φιλί; Οι ήρωες δεν θρηνούν κάτι που έχασαν, αλλά εκείνο που δεν υπήρξε ποτέ. Θρηνούν την φαντασίωση, το αβίωτο, το άφθαρτο και το ήδη εξιδανικευμένο. Θρηνούν τον εαυτό τους στην τελειότερη εκδοχή του.

7  Ψυχολογικό θρίλερ. κρυμμένα στοιχεία, παιχνίδια του μυαλού και ανατροπές που ξαφνιάζουν και αποκαλύπτονται στο τέλος του έργου. Πόσο εύκολη είναι η γραφή ενός τέτοιου βιβλίου αυτού του λογοτεχνικού είδους  και πόσο χρειάζεται να επέμβετε στη ροή του μετά την πρώτη γραφή και μέχρι να το στείλετε στον εκδότη σας;

     Το ψυχολογικό θρίλερ απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια άλλα όχι και ψυχρό σχεδιασμό, είναι είδος που ανασύρεται μέσα από το σκοτάδι. Αυτή είναι η πρώτη ύλη που το γεννά και την θέλω ανέγγιχτη. Γράφω με το ένστικτο και όχι με τον κανόνα ακολουθώντας ίχνη και σκιές και ποτέ άρτιο σχέδιο. Γι’ αυτό παρεμβαίνω ελάχιστα στην πρώτη γραφή. Δεν θέλω να διαταράξω εκείνη την πρώτη, σχεδόν υπόγεια αλήθεια του κειμένου. Διορθώνω σε σημεία την μορφή, και ό,τι μπορεί να προδίδει πρόωρα τα μυστικά της ιστορίας, χωρίς ποτέ να αγγίζω το σκοτεινό και το ακατέργαστο του παλμού της. 

8 Το δέκατο βιβλίο σας και όλα τα βιβλία σας γνωρίζουν μεγάλη αποδοχή από το αναγνωστικό κοινό. Πώς εισπράττει ένας συγγραφέας την επιτυχία αυτή και τι ευθύνες του δημιουργεί απέναντι στα επόμενα έργα του μια τέτοια επιτυχία;

     Η αγάπη του κοινού είναι βαθιά συγκινητική και δεν σταματά ποτέ να με εκπλήσσει. Ωστόσο, η αγωνία για το κάθε επόμενο έργο είναι οριακά ασφυκτική Έχεις την ευθύνη να μην επαναλάβεις ό,τι ήδη γνωρίζεις ότι λειτουργεί, να εκπλήσσεις ξανά και ξανά, να ανασύρεις από μέσα σου έναν καινούριο φόβο, ένα πιο φρέσκο σκοτάδι, μια βαθύτερη ρωγμή και κάτι που δεν έχει ακόμη ειπωθεί. Κάθε νέα ιστορία γεννιέται κάτω από το αφύσικο βάρος όσων προηγήθηκαν και με μια διεστραμμένη ανάγκη να τα προδώσει την ίδια στιγμή.

9 Κλείνοντας και αφού σας ευχαριστήσουμε, θα θέλατε να μας πείτε, μετά το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ, που πιστεύετε ότι θα οδηγηθούν τα επόμενα συγγραφικά σας βήματα; Άραγε, έχει γεννηθεί η σπίθα ή ο κεντρικός ήρωας για ένα νέο έργο;

     Η σπίθα είναι πάντα εδώ. Οφείλει να είναι. Πριν καν τελειώσει η ιστορία που γράφεις, ξέρεις ότι κάποιος άλλος ήρωας έχει ήδη αρχίσει να ανασαίνει στο σκοτάδι. Δεν έχει ακόμη μορφή και σχήμα, όμως έχει ήδη παγιδευτεί και σε έχει ήδη παγιδεύσει.